Εξελικτικές Τάσεις

Συχνά, στην εξελικτική ιστορία μιας οικογένειας παρατηρούνται οι επονομαζόμενες «τάσεις». Για παράδειγμα, στην εξέλιξη του αλόγου, παρατηρείται μια τάση από τον Eohippus στον Equus να μειώνεται ο αριθμός των δαχτύλων. Αλλά τα περισσότερα από τα πρόσφατα (5-10 My) άλογα είχαν τρία δάχτυλα, όχι ένα, και μπορούμε να διακρίνουμε μια τάση προς το ένα δάχτυλο μόνον επειδή όλες οι γραμμές με τρία δάχτυλα έχουν προσφάτως εκλείψει. Που σημαίνει ότι μπορούμε να μιλήσουμε για μια τάση προς την μονοδαχτυλία στο γένος Equus, δεν μπορούμε όμως να μιλήσουμε για τάση στην περίπτωση του τρι-δάχτυλου αλόγου Hipparion, ή όταν μιλάμε για την οικογένεια του αλόγου γενικότερα. Τα τριδάχτυλα μέλη έζησαν πλήρως προσαρμοσμένα και πλήρως λειτουργικά στα δάση, και ένα μόνο δάχτυλο θα είχε αποτελέσει μειονέκτημα γιαυτά.
Η κατεύθυνση της εξέλιξης εξαρτάται από τις οικολογικές προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν τα άτομα ενός είδους. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει αυτό που θα ονομάζαμε έμφυτη εξελικτική τάση. Όταν το κλίμα έγινε ξηρότερο, και οι χλοώδεις πεδιάδες επεκτάθηκαν, αυτό αποτέλεσε μια νέα πρόκληση για την οικογένεια του αλόγου, και η εξελικτική γραμμή που ελάττωσε τον αριθμό των δαχτύλων και επιμήκυνε τα κάτω άκρα τους πήρε το πλήρες πλεονέκτημα. Οι οικολογικές αλλαγές οδήγησαν την εξέλιξη της γενεαλογικής γραμμής του σύγχρονου αλόγου (Equus) προς την απώλεια των πλάγιων δαχτύλων.
Ακριβώς οι ίδιες οικολογικές αλλαγές προς ένα ξηρότερο κλίμα και την επέκταση των λιβαδιών αποτέλεσε μια ακόμα πρόκληση για τα φυτοφάγα: να προσαρμοστούν και να τραφούν με γρασίδι, ή να παραμείνουν αμετάβλητα και να ζήσουν στα ολοένα και μικρότερα δάση. Για να τρέφονται με γρασίδι σε ικανές ποσότητες και εφόρου ζωής, τα δόντια για άλεση πρέπει να ψηλώσουν πολύ περισσότερο, και να αποκτήσουν κοφτερές, αιχμηρές μορφολογίες αδαμαντίνης.

 

 

Newsletters

NewsLetters


Receive HTML?

Εμφανίσεις Περιεχομένου : 734077
Έχουμε 19 επισκέπτες συνδεδεμένους